دلم واست تنگیده

من همانم که در این شهر غربت زیسته ام

من همانم که بی کس و تنها مانده ام

چرا در این زمین کسی یار کسی نیست

چرا در این زمین کسی غمخوار کسی نیست

من در این شهر گرفتار شده ام

من در اوج بی کسی تنها شده ام

دگر یاری برایم نمانده

دگر جانی برایم نمانده

خانه خراب توشدم به سوی من روانه شو

سجده به عشقت میزنم منجی جاودانه شو

ای کوه پر غرور من سنگ صبور تو منم

ای لحظه ساز عاشقی عاشق با تو بودنم

روشن ترین ستاره ام.........................!!

عشق را در سیاهی چشمان معشوق گم نکن

 چون در آنجا جز بی تفاوتی چیز دیگری را نخواهی یافت

عشق را در لبخند معشوق مجوی چون جز  ریشخند چیزی نصیب نخواهد شد

عشق را در هر کجا پیدا نکن چون تو  را تا ناکجا آباد خواهد برد

عشق را در عاشقان واقعی جستجو کن

تا ابدانی عاشق یعنی فدای عشق خود شدن

این قصه را با خود ببر
 
هم این بود هم آن بود

و اما عشق.....

لذت عشق در نرسیدن به آن است

در لحظه لحظه هایی که قلبت به لرزه در می آید

در لحظه لحظه هایی که نا خدا گاه اشک بر دیدگانت مهمان می شود

در لحظه لحظه هایی که امید و ناامیدی از درهای قلبت می آیند و می روند

لذت عشق به همان اندوه وغصه هایی است که در قلبت لانه کرده

لذت عشق را تنها عاشق دلسوخته می داند و بس, پس اگر عاشق شدی

واگر خواستی تا آخرین لحظه عاشق بمانی و عاشق بمیری

نرسیدن به معشوق را آخر عشق ندان,شاید رسیدن آخر عشق است.

حالا که دیوانه شدم میروی

بی سر و سامانه شدم میروی

میروی افسانه شدم میروی

تشنه پیمانه شدم میروی

زار چو پروانه شدم میروی

حیف که بیگانه شدم میروی

میروی جانم به فدایت مرو

سوختم از جور و جفایت مرو

یار تو ام یار وفادار تو

سوخت مرا شعله رخسار تو

نیست کسی مونس تنهاییم

وای به حال سر سوداییم